Sonja en Vanessa delen Jumper

Sonja is hondenbezitter en vertelt over haar hond Jumper, die geen makkelijk leven heeft gehad. Via Hondenlief vond ze in Vanessa een zorgzame hondenliefhebber. Vanessa heeft helemaal geen problemen met Jumper.

Hoe ziet je leven eruit en waarom sprak dogsharing je aan?
Vanessa (hondenliefhebber): Ik had meer dan 10 jaar een eigen hond tot die helaas 2 jaar geleden overleed. Ik werk nu de hele dag en ken niemand die voor een hond kan zorgen, dus wilde ik geen nieuwe hond nemen. Ik breng nog steeds graag tijd met honden door, dus ben ik naar een platform zoals dit gaan zoeken.

Hoe verrijkt tijd met een hond jouw leven?
Vanessa (hondenliefhebber): Iedereen die een hond heeft of heeft gehad, kan duizend redenen noemen waarom het leven met een hond beter is. De meest voor de hand liggende is de enorme vreugde die een hond brengt. Je komt thuis en hij springt op om je te begroeten — zelfs als je maar 5 minuten weg was. Honden zijn simpelweg blij als ze bij je kunnen zijn; ze voelen je stemming aan, troosten, luisteren, vermaken en nog veel meer. En ongeacht het weer ‘dwingt’ een hond je om van de bank te komen en te bewegen.

Zijn er verschillen tussen een ‘geleende’ hond en je eigen hond?
Vanessa (hondenliefhebber): Een hond die je leent is een beetje als neefjes, nichtjes en kleinkinderen: omdat hun aanwezigheid niet vanzelfsprekend is, doe je extra je best om de tijd samen zo leuk mogelijk te maken. Veel activiteiten, plezier, knuffels en af en toe een extra snoepje.

Sonja, kun je iets vertellen over Jumpers verleden?
Sonja (hondenbezitter): We vonden Jumper zo’n 3 jaar geleden in een dierenasiel. Hij was al twee keer weggegeven en had iemand nodig met veel tijd en ruimte. In de eerste twee jaren groeide hij uit tot een vrolijke, lieve hond die overal bij was en op iedere reis meeging. Andere honden en motoren maken hem echter nog steeds bang. Die angst komt van een beet door een andere hond en de vele operaties daarna. Toen beet hij ook een paar mensen, maar we bleven bij hem en langzaam ging het beter. Vroeger kon hij loslopen omdat hij zo gehoorzaam en alert was als we hem riepen. Nu loopt hij altijd aan de lijn om risicovolle situaties te vermijden. Door de operaties is hij bang dat iemand hem weer pijn kan doen.

Waarom zochten jullie een hondenliefhebber?
Sonja (hondenbezitter): We gaan ook graag af en toe weg — liefst zonder ons zorgen te maken over Jumper. Hij heeft vooral een vriendelijke hondenliefhebber nodig die bij hem thuis blijft in zijn vertrouwde omgeving. Anders begint hij te blaffen als hij zich onveilig voelt.

Hoe gaat het met Vanessa, gezien zijn verleden?
Sonja (hondenbezitter): Met mensen die hem op de juiste manier benaderen gebeurt er niets. Gelukkig kan Vanessa uitstekend met hem overweg: ze twijfelt nooit en voelt zich helemaal thuis met hem.

Vanessa, kan hij met jou zijn vertrouwde omgeving verlaten zonder bang te worden?
Vanessa (hondenliefhebber): Ik was voorbereid op zijn geschiedenis. De operaties en gedragsveranderingen waren recenter, maar omdat we elkaar al kenden en vertrouwden, wist ik dat het goed zou gaan. Hij kent de geurtjes bij mij thuis en heeft daar een favoriete plek, dat geeft hem veiligheid. Zonder zijn eigenaren is hij wantrouwig in nieuwe situaties en omgevingen. Zelfs ervaren hondenmensen moeten hem dus tijd geven om te wennen — hij heeft gewoon iets langer nodig om mensen te leren kennen.

Hoe was de eerste ontmoeting met Jumper en zijn baasje Sonja?
Vanessa (hondenliefhebber): We spraken eerst bij Sonja thuis af, zodat Jumper in een vertrouwde omgeving was. Daarna gingen we met hem spelen. Vervolgens bracht Sonja hem vaak naar mijn huis of nam ik hem mee wandelen bij hen in de buurt.

Moest Sonja in het begin vaak aanwezig zijn of kon je al snel alleen met hem op pad?
Vanessa (hondenliefhebber): Ik ging meerdere keren naar Sonja en we wandelden vaak samen. We bespraken hoe je in bepaalde situaties het beste kunt handelen. Pas toen we er allebei zeker van waren dat Jumper zich op zijn gemak voelde, ging ik alleen met hem wandelen. De eerste keer dat hij bij mij thuis kwam was puur om te kijken of dat goed ging — logeren kon pas toen we zeker wisten dat het werkte.

Halen je hem op vaste dagen en tijden op, of hoe spreken jullie af?
Vanessa (hondenliefhebber): Nee, er zijn geen vaste dagen. Meestal bellen we elkaar als we tijd hebben of hulp nodig is en kijken we wat voor ons beiden past.

Hoe is Jumper veranderd in de tijd dat je hem kent?
Vanessa (hondenliefhebber): Thuis is hij duidelijk meer op zijn gemak. Spelen en wandelen vond hij altijd al prima. De eerste keren bij mij thuis zat hij nog treurig bij het raam naar Sonja uit te kijken. Nu weet hij dat Sonja hem altijd weer komt ophalen.